blokkieom.com

Klik hier voor de foto’s

Op de fiets door Beijing

Vandaag zijn we gaan fietsen in Beijing. In een stad waar zoveel fietsen zijn, moet je als echte nederlander natuurlijk minstens een dag gefietst hebben.
Met de razende auto’s naast je, word je aan alle kanten ingehaald door allerlei twee- en driewielige rijtuigen. Dat op een fietspad, dat zo breed is als een nederlandse autoweg maakt fietsen best indrukwekkend. Tel daarbij op dat niemand enige aandacht aan de stoplichten besteedt, zelfs de politie niet(!), en je heb een idee hoe het is om te fietsen in Beijing.

Op het Tia’menplein (het plein van de Hemelse Vrede) waren we blij dat we er met de fiets waren, het is zo gigantisch dat lopen je toch snel 20 minuten zou kosten.
Het leuke is dat Beijing bestaat uit een raster van (naar nederlandse begrippen) gigantische hoofdstraten met daarlangs enorme moderne nietszeggende kantoorgebouwen, winkelcentra enz.

Maar als je van de grote wegen afwijkt en voorbij de nieuwbouw gaat, kom je in een hele andere wereld. De wereld van de hutongs. Hutongs zijn van origine lage blokken met een binnenplaats waar vanuit kleine woningen bereikbaar zijn. Vaak was een Hutong van een familie. De meeste hutongs die je nu tegen komt zijn volgebouwd wegens ruimte gebrek en hebben geen mooie binnenplaats meer.

Omdat hutongs heel erg naar binnen gericht zijn kan je als voorbijganger alleen een blik op het leven in de hutongs werpen door een openstaande ingang. Het is als het kijken door een raam van de buren, wat het wel heel interessant maakt. In de straatjes die gevormd worden door de muren van de hutongs spelen kinderen en zijn er publieke dingen als, wc’s en winkeltjes, kleine garages en restaurantjes.

Hoewel de straatjes smal zijn en er veel mensen lopen, racen de scooterjes en bakfietsen met een elegant gemak als een zwaluw tussen alles door. Minder elegant en met veel minder gemak probeerden ook wij ervaren fietsers tussen alle hectiek door te fietsen, hier en daar afstappend bij een opengebroken straat, een overvolle straat of gewoon een hele smalle straat.

Om te achterhalen waar die typische chinese daken en de de inrichting van de stad toch vandaan komen, zijn we naar het Capitol museum gegaan. Hoewel we wat wijzer zijn geworden, had het museum bezoek niet veel diepgang door de minimale vertaling van chinese toelichting naar het engels.

Beijing is groot geworden ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644) als hoofdstad van de toen heersende keizers. De stad opgezet is met een vooropgezet plan; er is een inner en een outer city, afgescheiden van elkaar door een muur. De stad is een raster met een hoofd-as van keizerlijke gebouwen en tempels, met daarom heen de de woningen van de bevolking (hutongs).

In de eerste opzet van de stad is een groot park aan de linkerkant van de Verboden Stad ontworpen. Dit park is er nog steeds, een deel van het park was er al voor het ontwerp van de stad en is nu meer dan 1000 jaar oud!

Na het museum zijn we thee gaan drinken en de hutongs met de fiets ingedoken. We hebben in de hutongs gegeten maar dat was echt vies, ik had iets met stekels, zegt dat genoeg?

Daarna zijn we met de metro naar het Olympisch gebied gegaan dat aangelegd is voor de olympische spelen van 2008. Hier staan het Vogelnest van Herzog en de Meuron uit Zwitserland, het nationale stadion van Beijing, en de Beijing National Aquatics Centre ofwel de Water Cube van PTW Architects uit Australië. Twee gebouwen die we toch wel echt wilden zien als rasechte bouwko’s .

De tweede dag dat we zijn gaan fietsen zijn we eerst naar het museum van historische architectuur gegaan. Ik wilde nog steeds weten waarom de chinese daken zijn zoals ze zijn.

Hier zijn we wel veel wijzer geworden, we hebben een audio-guide gehuurd en daar geven ze toch wel veel extra informatie. Daarnaast hadden ze ook mooie ikea plaatjes van hoe de traditionele chinese huizen gebouwd worden. Voor degene die dit ook interessant vinden, tussen de foto’s van een rondje Beijing staan de foto’s van de huizen met uitleg.

We weten dan wel nog steeds niet waarom de daken rond eindigen maar wel dat het dak van een huis iets verteld over de status van de eigenaar en de functie van een gebouw. Natuurlijk is het zo dat hoe weelderiger het dak hoe hoger de status. Maar bijvoorbeeld een tempel heeft nooit een rechthoekig dak zoals een woonhuis.

’s Avonds zijn we naar de Beijing opera geweest, we zijn er vooral heen geweest omdat we het Nationale Theater beter bekend als ‘het Ei’ van de franse architect Paul Andreu, van binnen wilden zien.

Maar achteraf hadden we het, ondanks onze schetterende oren en dat we niets van het verhaal begrepen, niet willen missen. Het was een hele belevenis om de traditionele  Beijing opera te zien. Prachtige kostuums, hoog, waanzinnig knap gezang en grappige gezichtsuitdrukkingen op de mooi geschminkte gezichten. En het gelach van het chinese publiek maakte ons ook  aan het lachen.

Tags: Beijing, China, Fietsen China, Het Ei, Hutong, Michiel Campagne, Olympisch park Beijing, plein van de Hemelse Vrede, Tara Sonneveld, Tiananmen square

This entry was posted on Monday, October 12th, 2009 at 12:56 and is filed under China. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.